Mevrouw Vogel: “Niet wachten, maar hulp zoeken.”

Mevrouw Vogel (81) is geboren en opgegroeid in Rotterdam. Ze woont in hetzelfde gebouw als waar haar ouders hebben gewoond. Haar ouders woonden namelijk op de vijfde verdieping en mevrouw Vogel met haar man op de derde verdieping. Ze heeft haar ouders tot het laatste toe verzorgd.

Mevrouw Vogel heeft hulp bij haar administratie. Haar man deed dat voorheen, maar hij kan het niet meer doen. “Mijn man gaf gelukkig eerlijk toe dat hij de papieren niet meer kan doen en daardoor zijn we op zoek gegaan naar hulp. Al die papieren waren een verschrikking voor mij. Ik heb me daar nooit mee bezig gehouden dus ik kan het gewoon niet in m’n eentje.”

In de eerste instantie waren meneer en mevrouw Vogel op zoek naar een Raadsman. Die zat altijd in dit gebouw, maar ze vonden de organisatie Wilskracht Werkt. “Ik vroeg toen aan mevrouw Camper-Rodrigues of ze mij kon helpen met al die papieren en dat kon. Dat was echt een uitkomst, we zijn dolgelukkig met deze hulp. We zijn zelfs vriendinnen geworden!”

Toen mevrouw Vogel wist dat haar man de administratie niet meer kon doen werd ze angstig. Ze heeft geen kinderen en wist niet hoe ze dit moest oplossen. Ze is opgelucht dat het op deze manier is gelopen. “De band is zelfs zo hecht geworden dat als er iets is met mij of mijn man dan weet ik dat ik op haar kan rekenen. Dat geeft me een heerlijk gevoel, want ik heb geen kinderen en als ik dan aan de toekomst denk dan krijg ik het wel een beetje benauwd, mocht er iets met één van ons gebeuren. Maar gelukkig kan ik op haar rekenen. Het geeft me meer zekerheid.”

Mevrouw Vogel heeft ook een goede tip voor jonge senioren: “Niet wachten met hulp zoeken. Ook al heb je het nog niet nodig, kijk alvast om je heen. Ikzelf dacht ook ‘ik wacht wel, het komt wel’ maar nu heb ik zelf in zo’n situatie gezeten en had ik gewild dat ik eerder een overzicht van mogelijkheden had. Gewoon vragen, ook al is er nog niets aan de hand. Dan kun je op tijd actie ondernemen!”

Tot slot vroegen we aan mevrouw Vogel ‘hoe kijkt u naar de toekomst?’ Haar antwoord hierop was: “Ik kijk gewoon naar het heden, dag tot dag. Ik ben nog goed, mijn man redelijk. En met de hulp van hier komt het helemaal goed. Er valt gewoon zoveel van je af. Dat is een rustgevend gevoel, je kan alles weer aan en je durft weer.”